Т.Атрошанка. Вершы
Не я У начы — дзявочы твар І, здаецца, тыя ж рысы… Ты пазнаў мае абрысы? То не я, то цень-махляр… У начы — дзявочы твар. Кажаш ты, такія ж вочы? Так жа лёгка ў ранне крочыць, Нібы я, саткана з мар? У начы знаёмы твар І празрысты смеху россып?
Чытаць далей
















