"Нават самая светлая хата без кніг выглядае змрочнай і невясёлай..." (Максім Танк)

С. Климкович. Увидеть море… и жить дальше

Posted on by

 Увидеть море и… жить дальше (повесть) Семья Барякиных была самой обычной семьёй. Не хуже всех прочих, созданных под торжественный речитатив толстой тётки с сиреневыми волосами и лентой через плечо, а потом дружно обцелованных родственниками различного калибра и значимости, свидетелями, друзьями детства и неизвестными личностями, которые чуют свадьбы, как мухи чуют

Чытаць далей

Юлия АЛЕЙЧЕНКО. Я не боюсь

Posted on by

Почти век назад Евгений Замятин в статье «Я боюсь» рассуждал о будущем литературы следующим образом: «Я боюсь, что настоящей литературы у нас не будет, пока не перестанут смотреть на демос, как на ребенка, невинность которого надо оберегать». Разумеется, лакировка действительности, чрезмерная боязнь натурализма, сознательный уход от реалий социально-политической жизни, невнимание

Чытаць далей

А.Ярашонак. “Стшэльцы”

Posted on by

“Стшэльцы”: як жыла моладзь на Ільяншчыне ў 30-я гады мінулага стагоддзя (Архіўныя фота) Моладзь Ільяншчыны ў 30-я гады 20 стагоддзя. Фота з архіва школьнага народнага музея “Ільянскія далягляды”. Напярэдадні 19 мая – колішняга Дня піянерскай арганізацыі – задумалася: а ў якіх аб’яднаннях бавіла  час моладзь вёскі Ілья да 1939 года?

Чытаць далей

Алесь КАРЛЮКЕВІЧ. Артур Вольскі. Гісторыя аднаго ліста

Posted on by

На жаль, гэтае пісьмо без даты. І ўсё ж яно сведчанне часу. А яшчэ — сведчанне характару адносін паміж пісьменнікамі, адносін прыязных, якія б спрыялі творчаму развіццю. Хутчэй за ўсё, гэты ліст Артур Вольскі напісаў мне напрыканцы 1987 ці ў пачатку 1988 года… «Паважаны Алесь!

Чытаць далей