Дзмітрый КРАСКОЎСКІ Пачатак Вярталася з паходу рота. Год сорак першы. Чэрвень. Стэп. Пыліла ботамі пяхота, А воддаль наліваўся хлеб. Нібы каршун, ад гарызонта На роту самалёт ляцеў. Крыжы на крылах. Блікі сонца. І не схавацца – каб хацеў! А капітан крычаў: – Да бою! – Раскінуў рукі – у абхват,
Чытаць далейИрина КАРНАУХОВА Сын полка Голова к груди склонилась – Не видать совсем лица. Память мигом обратилась В боль тернового венца. Пульс в висках… Горят ладони… Грохот… взрывы… вой … огонь… «Ма-а-а-мочка! Спаси!» Но тонет В гуле детский крик. Гармонь Пискнула: насквозь осколок Продырявил ей меха… Скошены ряды у ёлок… С
Чытаць далей“Няўжо забыцца можна прав вайну…” – так называецца новы калектыўны зборнік пісьменнікаў Мінскага абласнога аддзялення ГА “Саюз пісьменнікаў Беларусі”, прысвечаны 75-годдзю Вялікай Перамогі. У зборнік увайшлі вершы, малая проза і тэксты песень 28-мі пісьменнікаў Міншчыны – удзельнікаў літаратурна-песеннага конкурсу і членаў яго журы, які прысталічнае аддзяленне правяло ў мінулым годзе
Чытаць далейСегодня под рубрикой “Літаратурны марафон “Святло Вялікай Перамогі” публикуем текст песни Татьяны ДАШКЕВИЧ, занявшей призовое место в конкурсе Минского областного отделения СПБ “Героі Вялікай Перамогі” (июнь 2019 года), посвящённом 75-летию со Дня освобождения Беларуси от немецко-фашистских захватчиков . Военное письмо (текст песни) – 1 – Звуки песен, песен над рекою,
Чытаць далейФёдор ГУРИНОВИЧ Подснежники Он без сна трое суток шёл. И уже на земле немецкой Он очистил от снега дол И свернулся в калач по-детски. И под голову вещмешок Подложил и уснул мгновенно. Стало вдруг ему хорошо И тепло, словно в ванне пенной. Спал лесок в полуночной мгле. Спал солдат, но
Чытаць далейВалянціна ГІРУЦЬ-РУСАКЕВІЧ * * * Як ударылі грамы громкія, Бліскавічныя над старонкаю – Ой, як выстаяць?! Ды паўстаў народ За зямлю і род Супраць ворага ненавіснага. Бушавала навальніца Больш за тры гадочкі, Пакінула навальніца Чорныя слядочкі… Хаты мірныя палалі (Слёзы й сёння душаць) – З дымам у неба ўзляталі І
Чытаць далейАлександр ГРИНКИН Погост Вьётся дальняя дорожка, Перелески да поля… В кронах − жёлтого немножко, (Осень нынче у руля). Там, вдали, за косогором – Церковь с лавками, погост. За затейливым забором – Воин в камне в полный рост. Заверну туда, где братья Наши старшие лежат. Мир спасая от проклятья, Не вернулись
Чытаць далейЗінаіда ГАСЦІЛОВІЧ * * * Раскажы мне пра вайну, салдат… Прыпыніся, салдат, прыпыніся на хвілінку: раскажы мне пра вайну тую – апошнюю, выпрабавальную, святую. Мне пашчсціла нарадзіцца потым, але я ўсёй сваёй істотай адчуваю напал страшэннага ваеннага ліхалецця, і таму недзе на генетычным узроўні мне, як і табе, хочацца засланіць
Чытаць далейТамара БЯРЭЗІНА СВЯТАЯ ПАМЯЦЬ Вайны злавеснай чорная навала Драпежнай птушкай касавала лёсы, Без літасці, без жалю адпраўляла Нявінных душаў безліч на нябёсы. Праз пакаленні прарастае памяць, Цвіце на свята белым цветам вішні У гонар тых, хто і ў жару, і ў замець, Не пра сябе ўсе думалі – пра іншых.
Чытаць далейАляксандр БЫКАЎ НЕВЯДОМЫ САЛДАТ Пад рабінай горкай ён спачыў, З года сорак першага салдат. Столькі год — у цемры, уначы, У сырой зямлі каля прысад. Ён без званняў, без узнагарод І без прозвішча, і без імя. Столькі год — у цемры, столькі год, І што мір — не ведае зямляк…
Чытаць далей
