Выдавецтва «Деловая печать» выпусціла новую кнігу Зіновія Прыгодзіча. Пад адной вокладкай – нарысы і інтэрв’ю. Аснову кнігі складаюць тэксты, якія расказваюць пра падзеі Вялікай Айчыннай вайны. Чытаем у выдавецкай анатацыі: «Кніга “Трывожная памяць” апавядае пра людзей, якія прайшлі праз жахлівыя выпрабаванні Вялікай Айчыннай вайны. Адны – у партызанах і на
Чытаць далейЛёля Багдановіч ПАДТРЫМКА І ПЯШЧОТА Сям’я – пачатак усяму, Яна – падтрымка, моц, пяшчота. Дзе не пад сілу аднаму, Сям’ёй спарней кіпіць работа. Прыдумаў празарлівец так, Сабраўшы пальцы ўсе ў кулак. Дубец зламаеш у імгненне, А венік, як і пальцы ў жмені – Адна вялікая сям’я, – Казала бабка мне
Чытаць далейТаццяна ЦВІРКА А салавей спявае… Дзеду Івану, загінуўшаму ў часы Вялікай Айчыннай вайны, прысвячаю Цёплым майскім надвячоркам заліваўся салавей. Выцёхкваў, шчоўкаў, высвістваў на ўсе каленцы. Непаўторная птушыная мелодыя разлівалася ў бэзава-чаромхавых прысадах, патанала ў выспяваючым аксамітна-чарнільным змроку, цешыла слых Аляксаны, маладой жанчыны, якая, нягледзячы на вечаровы час, усё яшчэ
Чытаць далейЕлена СТЕЛЬМАХ Беларусь − Дагестан: духовное родство Метроном памяти Одно из самых ярких воспоминаний моего детства – разговоры взрослых о том, что в нашей белорусской столице, городе Минске, на площади Победы, зажжён Вечный огонь. Тогда мне, маленькой девчушке из небольшой деревеньки, это казалось чем-то невероятным. Я любила заглядывать в печку,
Чытаць далейФёдор ГУРИНОВИЧ Ветераны Незабудками война позарастала, Боевые потускнели ордена. Ветераны, как же вас осталось мало – И сегодня вас преследует война. Как желал бы я, родные, как хотел бы, Как взволнованно забились бы сердца, Если б павшие – от Волги и до Эльбы – Были с нами до единого бойца.
Чытаць далейГригорий СОЛОНЕЦ Он брал Берлин Узнав о том, что в пригороде Логойска, в деревне Терховичи живет кавалер почетного солдатского ордена Славы 3-й степени Казимир Леонтьевич Аниськович, который на легендарной «тридцатьчетверке» в мае сорок пятого штурмовал Берлин, я, не мешкая, отправился к нему в гости. Из «врагов народа» – в его
Чытаць далейОльга САВАСТЮК И снова в строю На том дереве всегда было много ягод. Они висели темно-бордовые, блестящие, словно крупные бусины, и привлекали целые стаи скворцов. Те так жадно рвали их своими клювами, что вокруг летели кровавые брызги, а земля после этого пира была усеяна остатками ягод. Мы, дети, только наблюдали
Чытаць далей“Калі пачалася вайна, мне было 5 (7, 10, 15 …) гадоў” – такім чынам пачынаюцца ўспаміны большасці герояў апавяданняў, замалёвак, сабраных у чарговай кніжцы Віктара Сабалеўскага “Падстрэленае дзяцінства”. У невялічкай вёсачцы Андрушы і мястэчку Магільна, пад Віцебскам і ў Мінску, на Смаленшчыне і Украіне сустрэла вайна дзяцей, падлеткаў, ураджэнцаў
Чытаць далейАркадзь ЖУРАЎЛЁЎ Кампенсацыя Над зямлёй займаўся ранак. Неба загаралася адценнямі чырвані і золата, што лілося ў шырокія новыя вокны. Пачынаўся новы дзень. Шура ўсхапіўся ўстрывожаны, узмакрэлы… …Пад раз’ятраны брэх аўчарак фашысты зганяюць на Сваткаўскі лог людзей з Азарак, Ліпава, Шкленікава, Лук’янавіч, Даўжань для адпраўкі ў Германію. Рабочая сіла новай уладзе
Чытаць далейБорис ДОЛГОТОВИЧ Панфиловцев было не 28. И не все погибли Почему же не отмечен подвиг одного из них — уроженца узденской деревни Литвяны Павла Гундиловича? О ПОДВИГЕ 28 героев-панфиловцев, которые 16 ноября 1941 года в бою у разъезда Дубосеково остановили 50 фашистских танков, не пропустив врага к Москве, знает весь
Чытаць далей
