А.Стэльмах. Дуб і Крумкач
Прага жыцця «Як толькі крамяны маладзічок дагледзеў апошні сон, соладка пазяхнуў, пацягнуўся — у празрыстым блакіце маладога неба ўзнік сілуэт крумкача. Ён павольна апісваў круг у адным канцы вёскі, чапляў нябачную пятлю ў другім. Дык хіба гэта дзіва? У любым селішчы малая авіяцыя шчыруе зранку да цямна…» Так пачынаецца казка
Чытаць далей

















