У беларускай перыёдыцы – у часопісах і газеце “Літаратура і мастацтва” – не аднойчы змяшчаліся творы ўдмурцкіх пісьменнікаў. І ў часопісе “Полымя”, і ў часопісе “Всемирная литература”, які, на вялікі жаль, зараз не выходзіць… Некалькі гадоў назад у “Полымі” была надрукавана падборка вершаў народнага пісьменніка Удмурціі Вячаслава Ар-Сяргі. Пераўвасабляў вершы
Чытаць далейУ сталіцы адбылася юбілейная 10-я Міжнародная канферэнцыя выдаўцоў, паліграфістаў і распаўсюджвальнікаў друкаванай прадукцыі «Новыя выклікі — новыя стратэгіі». На мерапрыемстве, у якім узялі ўдзел прадстаўнікі выдавецтваў, кнігагандлёвых і паліграфічных прадпрыемстваў, абмяркоўвалі галоўныя трэнды сферы, гаварылі пра яе перспектывы і звярталі ўвагу на існуючыя праблемы. — Асноўныя гульцы друкаванага рынку ўцалелі і
Чытаць далейПісьменнікі сцвярджаюць, што самыя патрабавальныя чытачы — дзеці. Менавіта ў дзяцінстве фарміруецца культура чытання, маральныя прынцыпы асобы, светапогляд грамадзяніна, таму быць дзіцячым пісьменнікам — асаблівая адказнасць, лічыць чалавек з актыўнай жыццёвай пазіцыяй, член Саюза пісьменнікаў Беларусі Сяргей Клімковіч. З ім наша размова пра тое, як аўтары прыходзяць у дзіцячую літаратуру,
Чытаць далейВ каждом дворе любого дома есть места, куда можно что-то убрать, чтобы не бросалось в глаза, или спрятать. Бывалые люди их называют тёмными углами. Вот в такое место в один из зимних дней кто-то поставил картонную коробку. Ночная температура опускалась до -11°, а в хилом, холодном «жилье» мама-кошка, сжавшись комочком,
Чытаць далей“Вожык” №10-2016
Чытаць далейЛегенда пра рэчку Чарніцу Даўным-даўно ў горадзе Заслаўі жыла княгіня Рагнеда. Яе сюды разам з сынам Ізяславам з-пад Кіева выслаў муж – князь Уладзімір – за тое, што Рагнеда хацела забіць яго, помсцячы за сваіх бацькоў і братоў. Князь Уладзімір пабудаваў для сына горад, які стаў называцца
Чытаць далейЧараўніца Зноў салдату далёкая вёсачка сніцца, Сніцца і поўня у вёдрах празрыстай вадзіцы, Сніцца каханая дзеўчына каля крыніцы, Любыя вочы красы-чараўніцы.
Чытаць далейМЯДЗВЕДЗЬ Ні сцяжынкі, ні дарогі – Забалелі ў мішкі ногі. Пушча – тут, а там – пустыр, Заблудзіцца страшна: – Б-р-р-р-р!
Чытаць далей*** Мастак – праз пакуты і гора, – Адораны словам жывым: Каханне, надзея і вера – ад сэрца, Смяецца – скрозь лёс і стагоддзі – смяецца. І рэха спявае аб ім. Мастак! Ён бязмежнае мора.
Чытаць далейВ воспоминаниях Змитрока Бядули о Максиме Богдановиче меня почему–то более всего тронул такой эпизод. Друзья замечают, что Богданович, смертельно больной туберкулезом, постоянно температурящий, не кладет себе в чай сахар. И отчаянно сопротивляется, когда ему предлагают что–то сладкое. Почему? Не любит? «Як я магу дазволiць сабе такую роскаш i ўжываць цукар, —
Чытаць далей
