Алена Стэльмах. Вершы
ГУЛЬНЯ СЛОЎ, ЦІ СЛОВА – НЕ ГУЛЬНЯ Слова, нібыта пушынка, Ці нават як вольны вецер, Слова цяжкое, бы ліха, Уладарыць у белым свеце. Выпырхне птушкай крылатай — Узрадуе плён палёту. Словейка спешчана ласкай — Безліч стракатых дабротаў!
Чытаць далей
















