Катэгорыя: Наша творчасць

Алена Стэльмах. Вершы

ГУЛЬНЯ СЛОЎ, ЦІ СЛОВА – НЕ ГУЛЬНЯ Слова, нібыта пушынка, Ці нават як вольны вецер, Слова цяжкое, бы ліха, Уладарыць у белым свеце. Выпырхне птушкай крылатай — Узрадуе плён палёту. Словейка спешчана ласкай — Безліч стракатых дабротаў!

Чытаць далей

Иван Сабило. КОРИФЕЙ И БУЛЬДОЗЕР

Вовка Недогонов и Колька Мерзляков ещё со школы друзья. Один работает на экскаваторе-бульдозере, другой – маляром-штукатуром на стройке. У Вовки жена Шура – продавщица в обувном магазине. И двое сыновей пяти и шести лет, детсадовцы. Шура, у которой девичья фамилия Мухина, взяла фамилию мужа. У Кольки жена Катя – школьный

Чытаць далей

Павел Боянков. Как все начиналось

Я не искал этого жребия. Божий Промысел шаг за шагом, словно по ступеням, привел меня к священному сану. Дорога не была прямой. Оглядываясь назад, можно найти самое ее начало. Где-то на рубеже 1977–1978 годов мне впервые попал в руки Новый Завет. Помяни, Господи, во Царствии Твоем старый дом на улице

Чытаць далей

Генадзь Аўласенка. Казка пра тое, як Павучок з Ветрыкам пасябраваў

Жыў на адной палянцы Павучок, які з самага дзяцінства марыў аб палётах. Але аднойчы Павучок даведаўся, што павукі таксама могуць лётаць пры дапамозе павуцінак. Ён вельмі ўзрадаваўся. Узабраўся на высокую былінку, змайстраваў доўгую нітку-павуцініну і, абхапіўшы яе ўсімі сваімі лапкамі (а лапак у павукоў роўна восем), узняўся ў паветра.

Чытаць далей

Славомир Даргель. Башня

На территории центральной усадьбы сельскохозяйственного предприятия находилась старая  кирпичная водонапорная башня. Она была построена  в двадцатых годах прошлого столетия.  Имела солидные размеры – высотой  десять метров и в диаметре  шесть. Изготовлена она была из красного кирпича. Верх накрыт конусообразно железом. Вверху и в средине башня была окольцована в два ряда 

Чытаць далей

І. Муравейка. На вайне і такое бывала

1. Подзвіг ката Марціна А зараз, дзеткі, я вам раскажу пра ката-франтавіка. Так, так, франтавіка. Я яго не выдумаў, ён быў на самай справе. Быў месяц май. На нашым участку фронта панаваў спакой — ні мы, ні фашысты не атакавалі. Перастрэлка, вядома, вялася — аўтаматы і кулямёты, мінамёты і гарматы[1]

Чытаць далей