Віктар САБАЛЕЎСКІ. “Чаканне”, “На граніцы”
ЧАКАННЕ Поўнач мінула. Ціш на граніцы. Вецер матляе ліхтар у двары. Быццам заснула. Не, зноў не спіцца. Час не спыняе трывогу тварыць. Трэці гадочак тут сустракае, Пагранзастава цяпер яе дом. Доўгія ночы мужа чакае, А той пры справах ноччу і днём. Трэба мірыцца з доляй такою – У афіцэра жонкаю
Чытаць далей
















