Запісы катэгорыі: Наша творчасць

Таццяна Цвірка. Радаўніцкія свечкі

Аўтобус крута павярнуў метраў за трыццаць ад магазіна і спыніўся. Задаволена прасіпеў, расчыняючы дзверы, выпусціў апошніх пасажыраў на канцавым прыпынку. Нягуста іх было: мужчына інтэлігентнага выгляду ў чорным плашчы з капелюшом на галаве, што саскочыў з прыступкі і адразу пашыбаваў у магазін, ды маладая жанчына з дачушкай-школьніцай. Яны выйшлі, агледзеліся, накіраваліся паўз агароды, па полі, у бок мясцовых могілак.

А. Карлюкевіч. З Віліі — вытокі (з кнігі «Старонкі радзімазнаўства»)

Вілейка — з тых гарадоў, што старажытнасць сваю, быццам самую дарагую каштоўнасць, уводзяць у сучасны свет, аберагаюць і нашчадкам прадстаўляюць як самае галоўнае багацце. I плён ад гэтага ёсць немалы. Мяркую па сваіх уражаннях ад сустрэч з вілейчукамі розных пакаленняў. Ёсць у мяне сябар Толя Наркевіч. Чалавек, для якога гісторыя і блізка не можа стаць прафесіяй. А вось пагаворыш з ім, закранеш вілейскую тэму — дасведчанасць гістарычнага кшталту так і выліваецца з яго, бы з крыніцы бясконцай. А што ўжо казаць пра сустрэчы ў самой Вілейцы!.. Уся яе гістарычная прастора невыпадковая, яна складваецца з той, здавалася б, простай работы, якую ладзяць у Вілейцы і раёне дасведчаныя краязнаўцы, музейшчыкі, чулыя да даўніны асветнікі.

Алесь Карлюкевич. Рассказы об Отечестве. Сосны над Ятранкой

Тихий, негромкий поселок. По старому – местечко. Казалось бы, замкнутый мир, пространство, отрезанное от большого мира и географией, и историей… Реки Молчадь и Ятранка – самая большая вода в окрестностях Новоельни, городского поселка в Дятловском районе, на Гродненщине. А озеро, что образовалось совсем рядом с поселком, искусственное, появилось здесь в связи со строительством гидроэлектростанции. Местные жители городского поселка любят похвастаться красотой своей малой родины. Здесь и впрямь есть особая притягательность. Сосны где только не растут!.. Окружают Новоельню со всех сторон, буквально по улицам «бродят», заполняя милым лесным ароматом все пространство. Кажется, что даже на железнодорожное полотно наступают.

Сл. В.Гіруць-Русакевіч, муз. Я.Ксяневіч. Я кахаю цябе

Валянціна Гіруць-Русакевіч (нар. у 1953 годзе) — выдатная беларуская паэтэса. Друкавацца пачала яшчэ васьмікласніцай у ашмянскай раённай газеце. У розныя гады працавала карэспандэнтам, карэктарам, загадчыкам аддзела інфармацыі Валожынскага райвыканкама. Многа гадоў прысвяціла рабоце з маладымі літаратарамі ў народным літаратурна-мастацкім аб’яднанні «Рунь» Валожынскага РЦК. Член СП Беларусі. Аўтар зборнікаў «Я адкрываю вам душу», «Пад зоркаю лёсу», «Мовай сэрца».

Вершы — Валянціна Гіруць-Русакевіч, музыка — Яўген Ксяневіч.

Куплет 1:

Я табе нічым не абавязана,

Апрача кахання

Юнага, што не заўсёды звязвае,

А бывае найчасцей растайным…

Я табе нічым не абавязана,

Акрамя любові,

Акрамя таго, што ўсё-ткі сказаны

Першаму табе тры тыя словы…

Прыпеў:

Я кахаю цябе. Кольці часу, здаецца,

Адляцела, сплыло хуткаплыннай ракой,

А у шчасці й журбе юнай ласкаю сэрца

Цеплыня ахіне — я кахаю цябе…

Куплет 2:

Я табе нічым не абавязана,

Акрамя ўспамінаў,

І яны прыходзяць, незаўважныя

Для старонніх, як і быць павінна.

Я табе нічым не абавязана,

Акрамя любові,

Акрамя таго, што ўсё-ткі сказаны

Першаму табе тры тыя словы…

Прыпеў.

Яўген Ксяневіч

Крыніца: Звязда

А.Карлюкевич. Национальный код в казахстанском литературоведении

Одним из важнейших условий модернизации общественного сознания нового типа Президент Республики Казахстан Нурсултан Назарбаев обозначил сохранение своей культуры, собственного национального кода.

Более чем четвертьвековой путь Независимости Республики Казахстан качественно изменил структуру литературного процесса, открыв новые горизонты и создав наиболее благоприятные условия для его развития, выявления роли и значения литературы в формировании национального самосознания и культурного кода.