Запісы катэгорыі: Публіцыстыка

Е. Стельмах. Билет в обратную сторону

Загадочная Атлантида… Верить ли в то, что существовала такая страна, или это всего лишь измышления великого философа Платона? Сколько всяких тайн сокрыто под покровом времени, которые будоражат воображение, но так и остаются недоступными для современников. Свыкнуться с мыслью, что десятки тысяч лет тому назад человечество было еще более прогрессивным, чем современное общество, не каждому под силу. Именно такой представляется Атлантида c ее высокоразвитой цивилизацией. Однако еще не такие далекие, но не менее значимые события упорно свидетельствуют о том, что слухи рождаются не на пустом месте. Что-то все-таки было на этой грешной земле, раз не смыли дожди истории артефакты далекого прошлого.

Б. Зубкоўскі. Артысты прыехалі…

Пра тое, што ў Вусце прыязджаюць артысты з канцэртам, Чэсь Клеўка даведаўся ад аднагодка Фэлькі Рымашэўскага.

— Нават стрэльбы з сабою прывязуць, — сказаў Фэлька.

— Дык навошта на канцэрце стрэльбы? — здівіўся Чэсь. — Не на паляванне ж збіраюцца.

— Стрэльбы прывязуць з сабой. Я сам чуў, як дзядька Колас майму тату расказваў, — ступіў Фэлька басанож у цёплую яружыну пры дарозе.

Тут і тата Фэлькі паказаўся. Вёў каня на пашу. На шыі каня медныя званочкі пачэплены.

Б. Зубковский. Сыновняя память

Василий Антонович Тюляков, житель города Марьина Горка, почетный железнодорожник СССР, в прошлом машинист первого класса депо Москва-Пассажирская, был еще ребенком, когда началась война. Своего отца, Антона Сергеевича Тюлякова, вместе с матерью и еще четырьмя братьями и сестрами проводили на войну в июне 1941 года. С отцом уходили из деревни Верхняя Любовша Краснозоринского района Орловской области на фронт все, кто мог держать оружие.

А через некоторое время получили от отца письмо с сообщением, что он зачислен кочегаром на бронепоезд и обещанием вернутся домой с победой.

А. Медельцов. Церковь в Лошнице

Самым крупным и одним из древнейших населенных пунктов Борисовского района является Лошница. Имеет она и давние духовные, православные традиции, истоки которых восходят к XVII веку. Сейчас здесь располагается храм святого Архангела Михаила, настоятелем которого является протоиерей Виктор Гулевич.

А. Карлюкевіч. Дарогі блізкія, далёкія

Нядаўняя паездка ў Кітай, наведванне гарадоў Пекін, Ланьюнган і Сюйчжоу склалі некаторыя ўражанні пра вялікую і багатую краіну, пра яе культурныя зносіны з іншым светам. Ці не згубілася ў гэтых стасунках Беларусь? Ці да вядомых гістарычных фактаў зносін у галіне мастацтва і культуры сёння што-небудзь дадаецца? Які ж прагноз: ці будзе нешта дадавацца заўтра? І ўвогуле — наколькі цікавая Беларусь, беларусы кітайскаму свету?

М. Кенька. Літаратурныя сувязі

Мастацкая літаратура любога народа не можа развівацца ізалявана. У розных краінах свету літаратурная творчасць працякае па-свойму, у адпаведнасці з гістарычнымі, культурнымі, псіхалагічнымі асаблівасцямі народа. У адных краінах літаратура ўжо выйшла на новыя рубяжы, выявіла нешта наватарскае, перадавое, у другіх яна адстае, топчацца на месцы, паўтарае саму сябе. Менш развітым літаратурам даводзіцца падцягвацца, пераймаць вопыт, засвойваць новае. Літаратурны працэс у яго гістарычным абсягу — гэта пастаянная змена метадаў, напрамкаў, з’яўленне новых плыняў, абнаўленне стылю, формы і зместу твораў. Утварыўшыся недзе ў адной краіне, новае паступова пачынае развівацца ў другой, трэцяй, ахоплівае ўсё новыя краіны, рэгіёны, кантыненты. Бывае і так, што пераймаецца далёка не самае лепшае: творы, якія могуць дэстабілізаваць становішча ў краіне, садзейнічаць абуджэнню расавай, рэлігійнай, нацыянальнай варожасці, пашырэнню нянавісці, безгустоў’я, нізкапробшчыны, амаралізму ў грамадстве. У тых краінах, якія дбаюць пра выхаванне насельніцтва ў духу здаровай маралі, высокіх агульначалавечых каштоўнасцей, такой літаратуры ставіцца заслона. Цэнзура ў такіх выпадках патрэбна, яна не павінна звязвацца з абаронай правоў чалавека, гэта абарона права народа на незалежнасць. Нельга навязваць іншым народам свае погляды на дзяржаўны лад, веру, мараль. Так сумнавядомая публіцыстычная кніга Гітлера «Мая барацьба», у якой выкладзены ідэі шавінізму, пасля вайны не выдаецца нават у Германіі. Вядомыя выпадкі асуджэння на міжнародным узроўні твораў, якія зневажаюць рэлігійныя пачуцці: «Сатанінскія вершы» Салмана Рушдзі і «Код да Вінчы» Д. Браўна — пацвярджаюць гэта.

А. Хазянін. Паэт у медыцыне

ПАЭТ У МЕДЫЦЫНЕ

 Нарадзіўся і вырас ён у Маладзечне. У цудоўна-непаўторным куточку нашай Беларусі-матухны. Жыў на вуліцы Зарэчнай. Тут, у бацькоўскай хаце, набіраўся сіл, з гадамі ўбіраў прыгажосць чалавечых узаемаадносін: дабрыні, спагады, даверлівасці. І з часам моцна палюбіў родныя краявіды: калі прырода абуджаецца, калі сады ў беласнежную квецень убіраюцца. Любы быў яму, як і яго сябрам-аднагодкам, якія, падрастаючы бегалі да Ушы-ракі, казачна-чароўны чэрвень, калі на ўтравелым беразе рачулкі слухаў лагоднае плюскатанне цёплай вады, пошчак салаўя, шолах ветру. Назіраў, як гарэза-ветрык калыхаў бурштынавыя косы беластволых бяроз. У такія мінуты радаснага настрою яго вочы, утрымліваючы водбліск неспакойнай думкі, цепліліся ад ціхага ўнутранага агню…

Б. Зубкоўскі. Незабыўны парад. Дзве кантрамаркі

НЕЗАБЫЎНЫ ПАРАД

 Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны, былы камандзір узвода разведчыкаў 347-й Бабаруйскай дывізіі Б.М. Прасвірын не раз хадзіў за “языком”, прабіраючыся ў варожыя траншэі ў слоту, і ў прадуху, і ў ноч маладзіка.

Разведка боем, рэйды па тылах праціўніка, удзел у знішчэнні фашысцкіх прыхвасняў – усё гэта захаваў час у лабірынтах памяці ветэрана, жыхара горада Марьіна Горка, падпалкоўніка ў адстаўцы Барыса Мікалаевіча Прасвірына.На фронце ён быў з 1943 года. Ачышчаў ад фашысцкай набрыдзі Арлоўскую, Бранскую,Магілёўскую, Мінскую вобласці. Яго вызваленчая місія завяршылася ў жніўні 1945 года ў Берліне.

З. Пригодич, А. Романов. Свет его звезды

Александр Романов,

бывший командир партизанской бригады имени К.К.Рокоссовского

Зиновий Пригодич

СВЕТ ЕГО ЗВЕЗДЫ

Писать о нем трудно и больно. Трудно потому, что не было в его партизанских буднях чего-либо выдающегося, сверхгероического. И вместе с тем каждый его день — это ярчайший пример мужества, беззаветной любви к Родине. Вся его жизнь — подвиг.

Он был разведчик, и ежедневно выполнял малоприметную, изнурительную работу, которая требовала огромной силы воли, выдержки, необыкновенной смелости, ума, и больше, чем где-либо, риска. Ибо разведчик, как и минер, ошибается один только раз.

Г. Солонец. Сколько стоит орден деда

Сколько стоит орден деда,

или О том, почему государственные награды продаются у нас оптом и в розницу как обычный товар

…По средам в фойе столичного Дворца культуры и спорта железнодорожников яблоку негде упасть. Вокруг столиков-лотков идет бойкая торговля орденами и медалями, предметами старины, представляющими неподдельный интерес для коллекционеров. Первое, что бросилось в глаза, — ордена Ленина и Октябрьской Революции. Любопытно, сколько стоят сегодня высшие награды СССР?

– Как сторгуемся,— неопределенно отвечает мужчина средних лет. — Но меньше чем за полторы тысячи «баксов» Ленина не отдам. Орден настоящий, с документами, в хорошем состоянии. А если хотите муляж, то берите за 60 тысяч «наших». За «Октябрьскую Революцию» прошу 400 долларов.