Запісы катэгорыі: Паэзія

Святлана БЫКАВА. СІМФОНІЯ ВЯСНЫ

НЯЎХІЛЬНАСЦЬ

Ва ўбранні кветкавым, з вянком,

Вясна шыбуе па прасторах,

Звініць уранку жаўруком

І крочыць уначы па зорах.

Ёй вольна жыць тут, на Зямлі,

Чапляць бразготкі на бярозы,

Люляць зярнятка ў раллі,

Страсаючы ў барозны росы.

С.Карыцька. Вершы

***

Рабочы, селянін, начальнік…

Ды ў тым, упэўнен, моц мая,

Што не старонні назіральнік,

Мая дзяржава — гэта я.

Я тут сталеў, вучыўся, вырас

Як чалавек­грамадзянін…

Т.Атрошанка. Вершы

Не я

У начы — дзявочы твар
І, здаецца, тыя ж рысы…
Ты пазнаў мае абрысы?
То не я, то цень-махляр…
У начы — дзявочы твар.
Кажаш ты, такія ж вочы?
Так жа лёгка ў ранне крочыць,
Нібы я, саткана з мар?
У начы знаёмы твар
І празрысты смеху россып?
Ты не вер…
Табе здалося…
То не я…
То подых хмар…

Т.МУШЫНСКАЯ. Вершы

Чараўніца

 Зноў салдату далёкая вёсачка сніцца,

Сніцца і поўня у вёдрах празрыстай вадзіцы,

Сніцца каханая дзеўчына каля крыніцы,

Любыя вочы красы-чараўніцы.